Her damla bir karardır

Selvage’in yeşili koruması, daha çok bitki dizmek değildir. Önce suyun nereye gittiğini sormaktır. Hangi bitki ne kadar su ister, hangi alan gerçekten sulanmalıdır, hangi form az suyla da dimdik durur.

Bu sorular okul bahçesinde, bir kurumun kampüsünde ve evin penceresinde aynı kapıya çıkar. Yeşil, bol su harcanarak şişirilen bir görüntü olmamalıdır. Bulunduğu yerin suyuna saygı duyan bir yaşam olmalıdır.

Kaktüs burada bir maskot değil, bir öğretmendir. Az suyla yaşamayı beceren formlar, israf etmeden de yeşilin mümkün olduğunu gösterir. Selvage bu örneği bakım bilgisine, konuşmaya ve kurum programlarına çevirir.